W dniach 10–12 września 2025 roku miałam okazję uczestniczyć w wyjątkowym wydarzeniu – Szczycie H2H (Human to Human) w Karpaczu. To spotkanie, w którym udział bierze około 400 osób z całej Polski – przedstawicieli biznesu, organizacji pozarządowych i środowisk lokalnych – by w szczerej atmosferze rozmawiać o tym, co naprawdę dotyczy nas wszystkich jako ludzi.
Tradycyjnie pierwszy dzień rozpoczął się uroczystym spektaklem, w którym wystąpili uczestnicy wydarzenia. W tym roku swoje doświadczenie depresji opowiedzieli menedżerowie z dużych, międzynarodowych korporacji. Ich historie były poruszającym świadectwem tego, jak depresja potrafi niepostrzeżenie wkraczać w życie – najpierw odbierając siły do codziennego funkcjonowania, a następnie prowadząc do momentu, w którym wstanie z łóżka staje się niemożliwe.
Dopiero wtedy, sięgając po pomoc specjalistów – psychoterapeutów i psychiatrów – bohaterowie wystąpień mogli powoli odbudować siebie i swoje życie. Podkreślali, że proces ten wymaga miesięcy, a czasem nawet lat, i że depresja nie wybiera: dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn, osoby młode i starsze, pracowników na wysokich stanowiskach i tych na niskich szczeblach.
Jednym z najbardziej wstrząsających momentów gali była opowieść rodzica o dramatycznym doświadczeniu nieudanej próby samobójczej swojego dziecka. To świadectwo bardzo mocno we mnie zostało – zarówno jako w osobie pracującej w Stowarzyszeniu Wędka, jak i w mamie dwóch nastolatek.
Depresja wśród młodych ludzi to temat niezwykle bolesny i realny. Wymaga od nas dorosłych szczególnej uważności – by zauważać zmiany w zachowaniu naszych dzieci, bliskich i współpracowników. Najważniejsze, aby nie przechodzić obok nich obojętnie, ale umieć nazwać to, co widzimy, i zapytać, czy możemy w jakiś sposób pomóc.
Jednym z najważniejszych zdań, jakie usłyszałam podczas tego wydarzenia, było to, że możemy być dla innych „aniołami”, którzy wezmą osobę w kryzysie na swoje skrzydła i poniosą ją tak długo, aż odzyska siły, by iść dalej samodzielnie. To przesłanie chcę zabrać zarówno do mojego życia zawodowego, jak i osobistego.
Drugiego dnia Szczytu uczestnicy wspólnie zdobyli Śnieżkę. To symboliczny moment – kilkaset osób, różniących się doświadczeniem i profesjami, razem idących ku jednemu celowi. Wysiłek, wsparcie i obecność obok siebie są piękną metaforą tego, jak można iść przez życie – nie samotnie, ale we wspólnocie.
Depresja to choroba, z którą nie trzeba i nie wolno zostawać w samotności. Jeśli czujesz, że Twój nastrój jest obniżony, że nie masz sił, że codzienność Cię przerasta – sięgnij po pomoc.
Najważniejsze numery telefonów zaufania:
Możesz też napisać lub zadzwonić do mnie
(H)Anna Szewczyk – tel. 510 204 202, hanna.szewczyk@wedka.org
